Ancak geçtiğimiz günlerde ilgimi çeken başka bir kuyrukla daha karşılaştım. Bu kuyruk, yukarıda bahsettiğim kuyruklara hiç benzemiyordu. Genel olarak emeklilerin oluşturduğu bir kuyruktu bu. Kuyrukta bekleyenlerin yüzlerine baktım; hepsinin yüzünde çaresizliğin ve acının izlerini gördüm. Bu kuyruk, Büyükşehir Belediyemizin Halk Et kuyruğuydu.
İnsanlarımız, bu soğuk havada ucuz et alabilmek için sıranın kendilerine gelmesini bekliyor, evlerine uygun fiyatlı kıyma ve et götürebilmenin derdini yaşıyordu. Kasaplarda kilosu 950 liraya kadar çıkan kıyma, burada 575 TL’den satılıyordu. Et fiyatları da piyasanın oldukça altındaydı. Kıymasını ve etini alıp Halk Et marketten çıkanların yüzünde hafif bir gülümseme açıkça görülüyordu.
İki emeklinin konuşmasına da şahit oldum. Ayşe Ünlüce Başkanıma dua ediyorlardı. Kim bilir Eskişehir’in hangi mahallesinden o kadar yolu gelmişlerdi. Sosyal belediyeciliğin, sistemin acımasızlığı karşısında ekonomik sıkıntı çeken insanlarımıza bir nebze de olsa can suyu verdiğinin somut bir fotoğrafını gözlemledim.
Emekliyi ve emekçileri sefalet ücretine mahkûm edenler varken, kilometrelerce uzaktan gelen insanların ucuz et ihtiyacının karşılanıyor olması içimi ısıttı. Ayşe Ünlüce Başkanımın bu uygulamasının bir parçası olmaktan gurur duydum.
Et üreticisinin desteklenmesi, yerli et üretiminin artırılması ve ete uygun fiyatlarla ulaşımın sağlanması gerektiği açıkça görülmektedir. Emekçilerimizin ve emeklilerimizin yaşam standardının yükseltilmesi artık bir zorunluluktur. Yurt dışından yıllardır yapılan et ithalatı hiçbir zaman kalıcı bir çözüm olmamış, yalnızca ithalatçı firmaların kasalarını doldurmuştur. Acilen yerli et üretimi artırılmalı ve insanlarımızın ucuz ete erişimi sağlanmalıdır.
Son söz olarak; Halk Et Market projesinden dolayı Ayşe Ünlüce Başkanıma sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.