DİSK, EBTO, KESK ve TMMOB Eskişehir temsilcileri Köprübaşı'ndan Taşbaşı'na yürüdü.
Eskişehir'de konuşan KESK Genel Sekreteri Sevgi Yılmaz şu ifadeleri kullandı:
"12 Aralık'ta KESK, DİSK, TMMOB ve TTB Ankara'da miting düzenleyecek.
Peki niye 12 Aralık'ta? Neden bu dörtlü böyle bir çağrı yapma ihtiyacı duydu? Mecliste bir bütçe görüşülüyor. Rutinidir aslında ülkenin bütçe görüşmeleri ve o bütçe görüşülürken komisyonlarda şu an tartışılıyor. O bütçeye baktığımızda biz KESK olarak her zaman söyleriz. Gördüğümüz şey sadece rakamlar değildir. Gördüğümüz şey aslında nasıl bir yaşamı, AKP'nin bize nasıl bir yaşamı reva gördüğüdür. 25 yıllık iktidarında yasama, yürütme ve yargıyı tek elde toplayan, bizim tek adam rejimi diye tarif ettiğimiz bu iktidar, her sene öncekinden daha kötü bütçeler yaparak bizi daha yoksul, daha muhtaç, en temel haklarını karşılayamaz duruma getirdi.
Ama bu seneki bütçe AKP'nin gerçekten ustalık bütçesi, gerçekten şaheseri. AKP bize Meclise sunduğu bütçede diyor ki: 2026'yı böyle yaşayacaksınız. Daha çok yoksul kalacaksınız. Daha çok işçi, iş cinayetinde katledilecek. Daha çok kadın öldürülecek. Öğrencilerimiz, gençlerimiz daha çok madde bağımlılığına bulaşacaklar. Daha çok çetelerin elinde oyuncak olacaklar. Okullarda daha çok şiddet olacak, hastanelerde hekimlere daha çok şiddet uygulanacak. Toplumda daha büyük huzursuzluklar doğacak.
O bütçeye baktığımızda çok net olarak söyleyelim. Bizim gördüğümüz, bir önceki yılı aratacak yeni bir cehennem. Bizim bunu kabul etmemiz elbette mümkün değil. Hani şimdi böyle hamaset yapıyor, abartıyor gibi görünebiliriz ama eğer komisyon görüşmelerini izlediyseniz AKP'nin bütün pervasızlığını, bütün bakanlarının pervasızlığını, bütün saldırganlığını, bütün utanmazlığını da takip etmişsinizdir.
Şimdi bakın, bütçenin gelirlerini bizden topluyorlar. Yani yüzde 86'sı bizim vergilerimizle oluşan bir bütçe var ortada. Ama dağıtıma geldiğimiz zaman asıl mesele bu, bize yok. Bütçeden kadınlara, gençlere, emekçilere, öğrencilere, emeklilere pay yok. Ödediğimiz parayı bize geri vermeyen bir siyasi iktidar var.
Ne diyor aslında AKP? Az önce de söyledim, yasama, yürütme ve yargıyı tek elde toplayarak diyor ki ben nasıl istersem öyle toplarım, nasıl istersem öyle dağıtırım. Siz de mecbursunuz bunu kabul etmeye. Biz de diyoruz ki hayır, o iş öyle değil. Bizim bir bütçe hakkımız var. Biz o bütçe hakkımıza sahip çıkacağız.
Başka bir şey söylüyoruz. Diyoruz ki mesele sizin o rakamları nereye verdiğiniz değil, aslında kafanızın gerisindeki zihniyet. Yıllardır tartışageliyoruz bunu. Sosyal devleti yok etti bu rejim, bu düzen ve kendi bildiğini okumaya devam ediyor.
İşte bunlardan da mesela daha çok işçi ölecek dedim. HABAŞ katliamı bir işçi katliamıdır. Bu bütçeye baktığımızda hani niye daha çok işçi ölecek diyorum? Çünkü bu bütçeye baktığımızda çok net bir şekilde şunu görüyoruz. Sermayeye daha çok teşvik verecek. Daha az vergi veriyor sermaye. Hatta vergi ödemiyor patronlar ama daha çok teşvik alıyorlar. Aldıkları teşviklerle de işçilerin hayatını maliyet hesabı sayıp ondan sonra onların ölümü karşısında da üzüntülerini belirtiyorlar.
Hep söylüyoruz. Sayın Vedat Işıkhan, Sayın Çalışma Bakanı, onun bütçesi görüşülürken de söyledik. Sayın Işıkhan, siz bu iş cinayetlerinin birinci sorumlususunuz. Siz bu işçilerin katledilmesinin yolunu açan bakansınız. Siz Kilovada hesap vermediniz. Siz Soma'da hesap vermediniz. Siz HABAŞ'ta hesap vermeyeceksiniz ama istifa edin. Sizin göreviniz üzülmek değil, sizin göreviniz burada tedbir almaktır.
Bakın, Milli Eğitim Bakanlığı bütçesi görüşülürken Sayın Yusuf Tekin gerçekten pervasız bir şekilde gözümüzün içine bakarak, bizimle dalga geçerek 'MESEM'lerde öldürülen çocukların hesabını sormadınız, şimdi bize şov yapıyorsunuz' dedi. Biz buradan söyleyelim. Sayın Yusuf Tekin, asıl şovu siz yapıyorsunuz.
Bu bütçede Milli Eğitime ayrılan kaynağa baktığımız zaman bize diyor ki Sayın Bakan, önümüzdeki yıl daha çok MESEM öğrencisi olacak ve daha çok öğrenci ucuz işçi olarak sermayeye peşkeş çekilecek ve dolayısıyla daha çok çocuk işçi öldürülecek. Bunun karşısında sadece üzgün olacak bakan. Tek tek bir sürü şey söyleyebilirim ama KESK olarak çok önemsediğimiz başka bir şey söylemek istiyorum.
Bakın, bu ülkeyi, 780 bin kilometrekare vatan toprağı diye övdükleri bu ülkeyi işçiler için, gençler için, kadınlar için bir mezarlık yaptılar aslında. Kadınlar açısından, kadına yönelik şiddetin her gün en az üç kadının öldürülmesine neden olduğu bir ortamda 25 Kasım'a giderken birkaç gün sonra kadına yönelik şiddetin nasıl önleneceğini tartışacağız. Kadına yönelik şiddeti teşvik eden, başta Aile Bakanı olmak üzere bu iktidarı protesto edeceğiz.
Bakın, kadına yönelik şiddeti önlemek için bu bütçe ne kadar kaynak ayırıyor biliyor musunuz? 6 kuruş. 6 kuruş. Bizimle dalga geçiyorlar aslında. Madde bağımlılığı için ne kadar kaynak ayırıyorlar derseniz kuruşlarla hesaplıyoruz.
Dolayısıyla biz bu 6 kuruşlara boyun eğecek, bu 6 kuruşlara razı gelecek, bu siyasi iktidarın karşısında ne yapalım, gücümüz yetmeyecek diyecek durumda değiliz. Her zaman mücadele ettik, mücadeleyi büyüteceğiz. Çok uzatmadan şöyle bağlayayım.
KESK, DİSK, TMMOB, TTB çağrı yapıyor. Gelirde, vergide adalet diyoruz. Çünkü vergiyi dedim ya biz ödüyoruz ama bizim ödediğimiz vergiler bize verilmiyor. İnsanca yaşam diyoruz, insanca yaşayacak ücret diyoruz, halk için bütçe diyoruz ama bütün bunları demokratik Türkiye'ye bağlıyoruz."
*
Daha sonra söz alan KESK Eskişehir Şubeler Platformu Dönem Sözcüsü Uygar Kurtcu da şu ifadeleri kullandı:
Emekten ve halktan yana bir bütçe istiyoruz. Sözlerimize başlarken, bu sabah Sözcü TV'ye kayyım atanmasıyla basın özgürlüğünün ve halkın haber alma hakkının açıkça gasp edilmesini en güçlü şekilde kınıyoruz. Gerçeklerin üzerini örtmeye, özgür basını susturmaya ve toplumu karanlığa mahkum etmeye dönük bu müdahale, emeği, demokrasiyi ve halkın iradesini hedef alan kuşatma zincirinin yeni bir halkasıdır. Halkın gerçekleri öğrenme hakkını savunan basın emekçilerinin yanında olduğumuzu bir kez daha ilan ediyor, kayyım uygulamalarına derhal son verilmesini talep ediyoruz.
"Yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadele" iddiasıyla iktidara gelenler, bugün bu üç kavramı kalıcı bir yönetim anlayışına dönüştürmüştür. Şimdi ise adına "refah bütçesi" dedikleri yeni dönem bütçesiyle bu sömürü düzenini sürdürmek, krizin ve yağmanın bedelini yine bizlere ödetmek istiyorlar. Bizler kirayı, faturaları ve çocuklarımızın temel ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağımızı düşünürken, bir avuç azınlığın servetine servet katılmaktadır.
Bütçeden halkın payına düşen yine derinleşen bir yoksulluk, açlık sınırının altında ücretler ve güvencesiz bir gelecektir. Maaşımızdan, marketten, faturadan ödediğimiz vergilerle oluşturulan kamu kaynakları bizlere nitelikli ve parasız eğitim, sağlık, barınma ve yeterli ücret olarak dönmemektedir. Bunun yerine toplanan vergiler faize, savaşa, yandaş şirketlere, tarikat ve cemaatlere, müteahhitlere verilen hazine garantilerine ve patronlara teşvik olarak aktarılmaktadır. Bizim payımıza ise hastanelerde randevu kuyrukları, ihtiyaçları karşılanmayan okullar, pahalı ulaşım ve artan iş yükü düşmektedir.
Siyasal iktidarın çeyrek yüzyıla yaklaşan yönetiminin eseri karşımızda.
İşçilere ve memurlara çalışırken yoksulluk, emeklilere açlık, gençlere geleceksizlik, kadınlara şiddet ve eşitsizlik, doğamıza talan ve yıkım. Hak arayana baskı, düşünceye yasak, halkın iradesine kayyım.
Fon vurgunuyla halktan çalınanların hesabı sorulmalıdır.
İşsizlik Sigortası Fonu'nun işsizlere değil patronlara kaynak olarak aktarıldığı, toplanan deprem vergileriyle güvenli kentlerin kurulmadığı, fabrikalarımızın ve arazilerimizin satıldığı bu düzen, Cumhuriyet tarihinin en büyük soygunlarından biri olan fon vurgunu ile yağma zincirine yeni bir halka eklemiştir. Denetim kurumlarının göz yummasıyla, kamu idaresi ve finans kurumları arasındaki kirli ilişkilerle halkın birikimleri ve ülkenin kaynakları yağmalanmıştır. Bu vurgunda sorumluluğu bulunan tüm siyasi bağlantılar açığa çıkarılmalı, sorumlular yargı önünde hesap vermeli ve halktan çalınan kaynaklar derhal geri alınmalıdır. Bu büyük soygunun faturasının yeni vergiler, zamlar ve yoksulluk olarak halkın sırtına yıkılmasını kabul etmiyoruz.
Aliağa HABAŞ'ta yitirdiğimiz 19 işçi bu düzenin acı bir özetidir.
Sermayeye sınırsız teşvik ve koruma sağlayan, denetimsizliği kural haline getiren bu düzen, emekçilerin yaşam hakkını da hiçe saymaktadır. İzmir Aliağa'daki HABAŞ tesislerinde yaşanan ve 19 işçinin yaşamını yitirdiği facia, "kaza" ya da "kader" değil, kar hırsının, taşeronlaştırmanın ve kamusal denetimsizliğin yol açtığı açık bir iş cinayetidir. Emekçilere çalışırken yoksulluğu, iş yerlerinde ise güvencesizliği ve ölümü reva gören bu çalışma rejimine teslim olmayacağız.
Taleplerimiz açık ve nettir.
Ücretlilerin üzerindeki ağır vergi yükü azaltılmalı, temel ihtiyaçlar üzerindeki dolaylı vergiler kaldırılmalı, büyük servetler vergilendirilmelidir.
Ücret kayıplarımız ek zamla karşılanmalı. Maaşlarımız, asgari ücret ve emekli aylıkları insanca yaşamaya yetecek, yoksulluk sınırının üzerinde bir seviyeye çıkarılmalıdır.
Kamu hizmetlerinin piyasalaştırılmasına ve özelleştirme soygununa son verilmeli. Eğitim ve sağlık herkese parasız ve nitelikli olarak sunulmalıdır.
Güvencesiz istihdama son verilmeli, işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri eksiksiz uygulanarak iş cinayetlerinin önüne geçilmelidir.
Grevli, gerçek toplu sözleşme hakkımız tanınmalı. Kaynaklar silahlanmaya ve sermayeye değil, toplumsal barışa ve halkın ihtiyaçlarına ayrılmalıdır.
Susmayacağız, sinmeyeceğiz. 12 Aralık'ta Ankara'da alanlardayız.
Aynı tezgahta, aynı ofiste ter döküyor, aynı hayat pahalılığının ve adaletsizliğin altında eziliyoruz. Bizlere sorulmadan hazırlanan ve yükü sırtımıza bindirilen bu bütçeye karşı sessiz kalmayacağız.
Emekten ve halktan yana bir bütçe, vergide ve gelirde adalet, insanca yaşamaya yetecek bir ücret ve barış içinde demokratik bir ülke için tüm kamu emekçilerini, işçileri, emeklileri, gençleri, kadınları ve bu düzenin çarkları arasında ezilen herkesi 12 Aralık Cumartesi günü Ankara'da gerçekleştireceğimiz büyük mitingde omuz omuza vermeye, sesimizi birlikte yükseltmeye çağırıyoruz.
Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz.
Sermayeye değil, emekçiye ve halka bütçe.




