Türkiye Emekliler Derneği Eskişehir Şube Başkanı Muhsin Dilbaz, artan yaşam maliyetlerinin üniversite öğrencilerini ve ailelerini zorladığını söyledi. Sorunun yalnızca emeklilerle sınırlı olmadığını belirten Muhsin Dilbaz, çalışan ailelerin de çocuklarının üniversite tercihlerini ekonomik şartlara göre yapmak zorunda kaldığını ifade etti.

Türkiye Emekliler Derneği Eskişehir Şube Başkanı Muhsin Dilbaz şu ifadeleri kullandı:

“Sadece emekliler değil, emekli olmayan çalışanlar da artık çocuklarını okutmakta zorlanıyor, üniversite tercihlerini buna göre yapmak zorunda kalıyor. Hatta çok iyi bölümleri kazanabilecek durumda olan öğrenciler bile ekonomik şartlar nedeniyle tercih yapmamaya karar veriyor.

Eskişehir, üniversite kenti olarak anılıyor. Ancak bugün Eskişehir’de özellikle öğrencilerin tercih ettiği 1+1 evlerin kiraları 20 bin lira ile 40 bin lira arasında değişiyor. Hangi çalışan, hangi emekli 20 bin ya da 40 bin lira kira verip bunun üzerine çocuğunun diğer ihtiyaçlarını ve harçlığını karşılayabilir? Bir öğrencinin bu şartlarda dört yıl boyunca üniversite hayatını sürdürebilmesi çok zor.

Ben dershane müdürlüğünden geliyorum ve eğitim alanındaki gelişmeleri de yakından takip ediyorum. Gerçekten çok üzülüyorum. Eskiden sayısal, sözel ve eşit ağırlık alanlarında oldukça nitelikli sorular vardı. Bugün de nitelikli sorular var ancak artık hiç doğru yapmadan bile üniversite tercihi yapılabildiğini, hatta bu şekilde yerleşen öğrencilerin bulunduğunu görüyoruz. Fakat asıl mesele üniversiteye yerleşip yerleşmemek değildir. Asıl mesele, üniversiteye yerleştikten sonra o hayatı sürdürebilmektir.

Çocuklarını okutabilmek için aileler büyük fedakârlıklar yapıyor. Üstelik meseleye sadece babalar üzerinden bakmamak gerekiyor. Emekli anneler de var. Anneler de babalar da ikinci, hatta üçüncü bir iş bulabilmek için çırpınıyor. Fakat artık iş de yok. İnsanlar çalışmak istese bile iş bulmakta çok zorlanıyor.

Öğrencileri yakından tanıdığım için geçmişte nasıl bir hayat sürdüklerini de biliyorum. Eskiden öğrenci, açık öğretimde okusa bile Eskişehir’e gelir, sanki örgün öğretimde okuyormuş gibi ev kiralar ve burada yaşamını sürdürebilirdi. Ancak hayat o kadar pahalılaştı ki öğrenciler artık en temel ihtiyaçlarını bile karşılamakta güçlük çekiyor. Bir dönem pilav ve ekmekle karnını doyurmaya çalışan öğrenci bugün ona bile ulaşmakta zorlanıyor. Bırakın ev kiralamayı ve sosyal hayatını sürdürmeyi, karnını doyuracak parayı bulmakta zorlanan öğrenciler var.

Emekli ailelerin çocukları yalnızca başka şehirlerde değil, Eskişehir’de de üniversite okumakta zorlanıyor. Başka şehri bir kenara bırakın, Eskişehirli bir öğrenci ekonomik şartlar nedeniyle Eskişehir’deki bir üniversiteyi bile tercih edemeyecek noktaya geldi. Çünkü üniversite hayatı artık sadece okula kayıt yaptırmaktan ibaret değil. Kitap masrafları, okul giderleri ve ulaşım giderleri var. Eskişehir küçük bir şehir olmasına ve birçok yere yürüyerek ulaşılabilmesine rağmen ulaşım için de ciddi bir bütçe gerekiyor. Öğrencinin bunları karşılayabilecek gücü yok, velinin de çocuğuna yeterli desteği verebilecek ekonomik imkânı kalmadı.

Emekli ailelerin çocuklarının okuma şansı giderek azalıyor. Üstelik çalışabilecekleri bir ortam da yok. Bugün nereye bakarsanız bakın esnafın iş yerini kapattığını görüyoruz. Fabrikalar satışa çıkıyor. Esnaf satış yapamamaktan, kiralarını ödeyememekten şikâyet ediyor. Dolayısıyla piyasa durma noktasına gelmiş durumda. Öğrenciler de bu ekonomik tablodan doğrudan etkileniyor.

Biz emekli derneğiyiz. Buna rağmen bize iş bulma konusunda başvuran çok sayıda kişi oluyor. İnsanlar bizden iş konusunda yardımcı olmamızı istiyor. Fakat maalesef biz de yardımcı olamıyoruz çünkü iş imkânlarının giderek azaldığı bir ortamla karşı karşıyayız.

Çok uzak bir geçmişten bahsetmeye de gerek yok. Bundan beş yıl öncesine kadar bu kadar büyük sıkıntılar yaşamıyorduk. Beş yıl öncesi de pandemi dönemine denk geliyor. O dönemden sonra yaşam standardımız ciddi şekilde geriledi. Daha önce ulaşabildiğimiz birçok şeye bugün artık ulaşamaz hale geldik.”