Tepebaşı Belediyesi’nin Alzheimer hastaları ve ailelerine yönelik oluşturduğu büyük dayanışma ağına yeni bir halka daha eklendi. Melih Savaş Yaşam Köyü’nde 7’nci Alzheimer Konukevi törenle hizmete açıldı.

Tepebaşı Belediyesi’nin sosyal belediyecilik anlayışının önemli projelerinden Alzheimer Konukevleri büyümeye devam ediyor. Melih Savaş Yaşam Köyü’nde Özer Yardımlaşma Eğitim Vakfı’nın (ÖYEV) katkılarıyla hayata geçirilen 7’nci Alzheimer Konukevi, geniş katılımlı bir törenle açıldı. Yeni konukevine Özer Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Müjgan Özer’in adı verildi.

Tepebaşı Belediye Başkanı Ahmet Ataç şu ifadeleri kullandı:

“Ben özellikle bütün çalışan arkadaşlarımı buraya istiyorum. Bütün arkadaşlar gelsin, eksik kimse kalmasın. Burada hepinizin emeği var. Öncelikle bu kadroyu bir alkışlayalım.

Efendim, bugün tabii Özer Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Müjgan Hanım’ı ve değerli eşi, Vakıf Onursal Başkanı sevgili Seyit Özer’i kutlayarak ‘Sizler de hoş geldiniz’ diyorum.

Efendim, biz 1999-2004 arasında yoğun işler yaptık. Ama son dönemlere yakın Alzheimer Merkezi açmayı planladım. Sevgili Demet Hoca ile beraber görüşmeler yaptım. Ama ne bütçe ne vakit yetti o zaman. Küçük bir binamız vardı, bir dairemiz vardı. Bugün orada Matematik Evimiz var. Orayı Demet Hocalara bıraktım. Hastalarını orada yatırdılar. Çünkü yatış konusunda çok ciddi yer sıkıntıları vardı. Neticede o dönem öyle geçti.

2009 yılında tekrar belediye başkanı olduğumda TOKİ, o dönemde yani benim olmadığım dönemde burada inşaatlar yapıyordu. Bu inşaatları da yaparken Tepebaşı Belediyesi’nin arsalarını kullanmışlar. Kat karşılığında bu dubleks villaları vermişler. İyi yapmışlar, sattım, o toprak parasını geri aldım.

Bir ara ben ilgilenemedim. Hani burada zarar gördüğünü falan öğrenince hemen el koydum buraya. Geldiğimde gördüğüm tek şey, Alzheimer Merkezi diye tın diye düştü bana.

Hemen o dönem birtakım girişimler yaptık. Tesadüf, ünite ünite, yani iki bina 4 bloktan oluşmuş. 17 ünite olarak yapılmıştı. Bunlar için Eskişehir’deki hayırseverlere tek tek çağrıda bulundum. Projelendirmiştik. Üst katta 22 tane oda kalacaktı, alt kattaki salonlar kalacaktı. Bir asansör koyduk. Banyolardaki bütün eşikleri kaldırdık, merdivenleri kaldırdık. Çünkü yaşlıların en tehlikeli şeyi takılıp düşmeleri ve bir yerlerini kırmalarıdır.

Burada sırasıyla hayırsever kurumları söyleyeyim. TÜVTÜRK, ikincisi 150. Yıl Lions Kulübü, Eti, Lions Kulübü, beşincisi kendi kaynaklarımız ama Emekli Öğretmenler Derneği’nin katkısıyla, altıncısı Tepebaşı Belediyemizin kendi katkılarıyla.

Şimdi yedincisini Alzheimer Derneği kullanıyordu. Aşağı yukarı 15 sene falan olmuştur kullanalı, yani Demet Hocalar kullanıyordu. Onlar boşalttılar. O arada Seyit Beylerle yakın temaslarımız oluyordu. Kendileri Aslı’ya müracaat etmişler, buranın ne olacağını sormuşlar ve buranın geliştirilmesini teklif etmişler. Biz de çok sevindik. Bu şekilde Özer ailesiyle yeni bir yaşam hazırladık. Bu binaya tamirat yapmışlar.

Buranın adı Melih Savaş Yaşam Köyü. Burada birçok fonksiyon var. Sadece Alzheimer değil. Burada 7. ünite Alzheimer. İkincisi İbrahim Ethem Kesikbaş Engelliler Montaj Atölyesi, üçüncüsü Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Merkezi, dördüncüsü Beceri Hobi Sanat Atölyeleri, beşincisi Aşağı Söğütönü Belde Evi, altıncısı Erken Çocuk Eğitim Merkezi Kreş. Yarbay Hüseyin Vecihi ve Erken… Evet, iki tane var. Yedincisi ‘Bir Başka Okul Mümkün’ diye Türkiye’de 6 tane olan o okullardan bir tanesi burada. Muazzez İlmiye Kız Öğrenci Misafirhanesi, Aile Sağlığı Merkezi, bizim Çocuk ve Gençlik Senfoni Orkestrası’nın çalışma bölgesi. Bu çalışmalarını burada yapıyorlar.

Efendim, burada sadece Alzheimer için yaklaşık 110 arkadaşımız çalışıyor. Tabii doktorları, hemşireleri dahil. Hakikaten biraz önce hasta sahibinin övgüleri bizi çok duygulandırdı. Elimizden geldiği kadar, konuşma metni de hazırladım ama onu okumayacağım, hastaları ve ailelerini memnun etmeye çalışıyoruz.

Şöyle bir şey itiraf edeyim, ben burayı hastalar için değil, aileler için açtım. Çünkü hasta ne olduğunu bilmiyor, ne alacağını bilmiyor. Ama aile tarafı bu konuda çok büyük sıkıntılar, ızdıraplar çekiyor. Bizim ailemizde de vardı aynı şekilde.

O düşünceyle her zaman kendi kendime böyle hesaplaştığımda doğru karar verdiğime karar verdim.

Ben bütün belediyelerin, resmi kurumların bundan sonra veya daha erken de olsun bu boyutta Alzheimer evlerini açmalarını tavsiye ediyorum. Yani belediyeler birçok olur olmaz şeylere paralar harcıyorlar ama bu konuda, yani neslin yaşlandığını bilemedikleri için bu değeri anlayan var.

Ben 35 sene hekimlik yaptım. Hekimlik duygum hiçbir yıl azalmadı, hep arttı. Belki Alzheimer hastalarını düşünmemin nedeni de odur. Ben arkadaşlarımızla övünüyorum."